Een VFD op een pomp: alleen maar voordelen?
Een frequentieomvormer plaatsen om het toerental van een pomp te regelen geldt als een van de makkelijkste energiebesparende maatregelen. Logisch in theorie, de praktijk is genuanceerder.
De totale opvoerhoogte die een pomp moet overwinnen, bestaat uit twee componenten: de statische opvoerhoogte (een hoogteverschil of einddruk, onafhankelijk van het debiet) en de dynamische opvoerhoogte (leidingverliezen die kwadratisch toenemen met het debiet).
Samen bepalen ze de systeemcurve. Het snijpunt van die curve met de pompcurve geeft het werkingspunt van de pomp.
Hier wordt het interessant.
Stel dat het werkingspunt op het BEP ligt en je gaat aftoeren. De aanname dat het werkingspunt de BEP-lijn blijft volgen, is fout. Het werkingspunt volgt de systeemcurve en die vertrekt niet vanuit de oorsprong, maar vanuit de statische opvoerhoogte.
Hoe hoger dat statisch aandeel, hoe sterker het werkingspunt naar links verschuift op de pompcurve bij aftoeren.
Energiebesparend? Mogelijk.
Nefast voor de pomp? Evengoed mogelijk.
Houden jullie rekening met de gevolgen voor de pomp?